Showing posts with label tula. Show all posts
Showing posts with label tula. Show all posts

Thursday, July 8, 2010

Nakaraan

Luhang patuloy ang pagpatak...
Kaloobang nababagabag...
Habang binabalik-tanaw ang aking nakaraan.
Hindi ko lubos maunawaan
Kung bakit at paano nalagpasan.

Sumasagi pa rin sa aking isipan...
Mga lungkot at kapighatian...
Tinig ng nagugulumihanan.
Sigaw ng nangangailangan.
Nagpaalala ng aking nagdaan.
Nakaraang tila walang katapusan...

Ngunit ngayon...
Kalooban ko’y payapa na.
Pag-asa ko’y nadaragdagan pa.
Kahilinga’y unti-unting naisasakatuparan.
Pangarap na inaasam ay nakakamtan.

Tuesday, July 6, 2010

What a Wonderful Dream!

What a wonderful dream!
    A big exquisite mansion
    with bosses and some
professionals inside it,
sharing about their lives.

What a wonderful dream!
    A long, long dining table
    that seem to be a buffet --
full of foods, from appetizer,
to main dishes and desserts.

Seeing yourself riding a car,
    With the person you love,
    wearing the ring you gave
her during your engagement
giving up your whole self?

Taking a glimpse of your past,
    full of hope, optimism, pride,
    that your plans will be done.
Is it really what you prepared?
Is it really what you need to be?

A fantasy full of reality
    A lie with a hidden truth,
    and a truth with a hidden lie
Is indeed a naked truth --
a reality full of fantasy!


--shieperez03 :)

The First Love

The first glimpse
...your eyes sparkled

The first touch
...your heart poundered

The first embrace
...your emotions flowed

The first kiss
...your lips felt warmth

...your wish come true
as you lay at night with him

...you shatter into pieces
when you woke up to see the NAKED TRUTH!

...the love you once had
had left you with nothing. :-|



--shieperez03 :)

Wednesday, April 21, 2010

Damdamin.


Bakit nga ba hindi natin naririnig,
Patak ng luhang may nais ipahatid?
Mensaheng wala pang nakababatid,
Wala na bang lakas, kanyang tinig?

Damdaming sadyang nag-uumapaw,
Damdaming sadyang di mapapanaw,
Sa ating harapan, sa ‘ti’y sumisigaw,
Bakit nga ba hindi natin matanaw?

Hirap, luha, pighating walang hanggan,
Sa ating mundo’y ating makakamtan,
Tunay, tunay, di nga natin ito maiiwasan,
Pagkat ito sa daigdig ang sa ati’y nakalaan.

Kailan nga ba natin mararamdaman,
Ang tunay na ligaya’t kapayapaan?
Pangarap na matagal nang nais maratnan,
Ito nga ba’y atin pang makakamtan?